dinsdag 21 april 2009

Napels zien...

Napels zien en dan sterven..

Goethe had gelijk, het is één van de mooiste plaatsen die je je kan inbeelden, het is een droombeeld gerealiseerd zien..
Het realiseren van dromen, ik kan jullie iets vertellen. Ik heb het gevoel goed op weg te zijn mijn dromen te realiseren. Volgens Van Dale is een droom een fantastisch toekomstbeeld, een mens zou voor minder Napels wel eens willen zien...

Eerst de schoolreis, superplezant! Mijn leerlingen op een nieuwe manier leren kennen, het contact met de collegaleerkrachten,.. Wat zal ik dat missen!

De reis... Ik vertel je de hoogtepunten:
Rome: Sint-Pietersplein op Palmzondag
Napels: de Camorra, de straatjes, de sfeer die de stad uitademt -en ik inademende-
Palermo: de tuin temidden van een drukke stad
Agrigento: Vallei del Templi
Messina: de krater van Etna
Pompei: de oude stad met één constante op achtergrond: Vesuvius
Trein: naar schatting 100 uur in de trein doorgebracht met leuk gezelschap
Natuur: de zee en de zon

Het bezoek:
Mijn zus, schone broer, metekindje en mijn twee neefjes waren er voor drie dagen: fietstochtje, Helsingor en het kasteel, Roskilde en de vikings,... Eindelijk nog eens bij hen zijn!
Een vriend van bij me thuis, Kurt, de toeriste kunnen zijn in 'mijn' stad

En nu, nu loopt het EVS project stilletjes op zijn eind...

Besloten om de terugtocht per fiets af te leggen, ik kan niet zomaar op een vliegtuig stappen en 2U later in België zijn, vandaar om effectief de landen fysiek te doorkruisen...
Besloten om eind juni terug te keren naar Kopenhagen voor het afsluitende feest op school (zo hoef ik nog niet echt afscheid te nemen)
Besloten om op bouwkamp te gaan naar Senegal in de maand augustus (het maakt me blij)
Besloten om van de laatste weken te genieten in downtown Copenhagen met in het achterhoofd de woorden van François de la Rochefoucault:

'L’absence diminue les médiocres passions et augmente les grandes, comme le vent éteint la bougie mais allume le feu.'

1 opmerking:

CPH zei

Uit de etnografie die ik momenteel met veel plezier lees:

Several weeks after my return I phoned the friend whose conversation had sent me to the field in the first place.
'Ah, you're back.'
'Yes.'
'Was it boring?'
'Yes.'
'Did you get very sick?'
'Yes.'
'Did you bring back notes you can't make head or tail of and forget to ask all the important questions?'
'Yes.'
'When are you going back?'
I laughed feebly. Yet six months later I returned to Dowayoland.
Nigel Barley, The Innocent Anthropologist, Notes from a Mud Hut.