It has been a while, I think, Gaetan said... :)
I arrived well in Belgium, by bike, after 80 hours biking and after being on the road for 2 weeks... It was a great trip, I enjoyed crossing countries, the changing of nature, the friendly people, the adventure,... Pictures now uploaded!
It was wonderfull... and the desillusion was maybe even bigger like that... Things do not really change, but they also change a lot...
Being back in Belgium for three weeks meant for me: being with family and friends, studying for exams, writing papers, finding a temporary flat, having exams, passing exams, applying for jobs, finding a temporary job in primary teaching, missing my friends in Copenhagen, looking for flat in Brussels, missing Copenhagen, arranging my trip to Senegal, voting!, visiting Brussels,...
And now, some of the other volunteers are also back in their homecountry, and I am not the only one any more with the strange feeling of having left a piece of myself somewhere 1352km further...
Noor
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Enigzins cliché, dat geef ik toe, maar ik bedacht dat "Verlangen" van Bram Vermeulen in deze op zijn plaats is.
Er is een deel van mij in de Ardennen blijven steken
Een ander stuk ligt in Italië aan zee
Weer een ander deel is in Les Landes gebleven
Ik neem steeds minder van mezelf nog mee
Zo heb ik als ik weg ben te weinig mee van mij
Zodat ik daar niet lang kan blijven
En ik terug moet naar daar waarvan ik kwam
Om dan weer thuis te weten dat waar ik heb gezeten
Ook deze keer natuurlijk z'n deel weer van me nam
Er is een deel van mij in jouw ogen blijven steken
Een ander stuk zit in de lijnen van je huid
Weer een ander deel is in je handen gebleven
Met steeds minder van mezelf kom ik uit
Zo heb ik als ik weg ben te weinig mee van mij
Zodat ik niet lang weg kan blijven
Zonder dat er iets gebeurde terug zal moeten gaan
Om dan weer thuis te weten
Dat waar ik ook heb gezeten
Het deel dat ik bij jou laat
Ook zonder mij wel blijft bestaan
Er is een deel van mij in de Ardennen blijven steken
Een ander stuk ligt in Italië aan zee
Weer een ander deel is in Les Landes gebleven
Ik neem steeds minder van mezelf nog mee
Zo heb ik als ik weg ben te weinig mee van mij
Zodat ik nooit lang weg kan blijven
Zodat ik terug moet naar daar waarvan ik kwam
Om dan weer thuis te weten dat ik niet kan vergeten
Zo komt alles wat ik achterlaat er als verlangen bij
Om dan thuis te weten
Dat ik niks kan vergeten
Zo komt alles wat ik achterlaat
Er als verlangen bij
Hey Noor!
Weet je al wanneer je precies terugkomt? Roskilde-plannen, of eerder Copenhagen Jazz Festival?
Jens
Een reactie posten